Mind of an Anarchist


Homo Passio

Homo Passio [homo passio, ook wel homo civis seditiosus turbulentus cooperantem ofwel coöperatief anarchist], opvolger van de Homo Consumens, de tijdens het Kapitalistoceen (1848 – 2012 n.Chr.) levende mensensoort die zich kenmerkte door een dwangmatige zucht naar verbruiken, vernietigen en vergaan. De homo passio wist zich aan deze consumptieve stoornis te ontrekken toen hij zich realiseerde welke schade door dit gedrag aan de wereld werd toegebracht. Aanvankelijk werd de homo passio geremd door rationaliteitschaamte, maar na een korte, wereldwijde, periode van herbezinning, het Occupatioceen (2011 – 2012), richtte de homo passio zich op het beste vóór de wereld.

Lichaamsbouw
De homo passio is actief, zorgt goed voor zijn omgeving en staat stil bij wat hij doet. Hij ziet er een stuk gezonder uit, dan zijn op vele fronten aan obesitas lijdende voorganger. De homo passio is energiek, betrokken en vitaal, eet vooral streekproducten uit de wereldkeuken, een echte kosmopolivoor.

Sociale en politieke organisatie
De eerste homo passio’s leefden in een breed gebied langs de Limes, de noordgrens van het Romeinse Rijk. Vanaf ongeveer 2005 n.Chr. noemden zij zich Rijnlanders, waarmee ze aangaven dat zij zich in hun sociale en werkende leven organiseerden op basis van vakmanschap, vertrouwen en verbinding. Zij inspireerden elkaar met veel getwitter op congressen, lezingen, in artikelen en boeken en op de sociale netwerken. Aanvankelijk zetten zij zich vooral af tegen de Angelsaksische homo consumens, die zich organiseerden vanuit militaire organiseerprincipes command, control en communicatie. Later verbonden zij zich wereldwijd in netwerken waarin naast de Rijnlandse principes ook passie, verlangen en idealen centraal staan. Velen in die tijd waren activistisch en lieten via maatschappelijke bewegingen als Occupy, Instignados (Spanje), en de Arabische lente van zich horen. Deze bewegingen zetten de wereld op zijn kop en de homo passio greep zijn kans om aan iedereen duidelijk te maken, dat zij kozen voor een op andere basis georganiseerde wereld. Hun vrijheid hanteren ze welbewust, zodat ze de samenlevingsvrijheid, hun grootste goed, niet in gevaar brengen.
In plaats van in het publiek te zitten, kiest de homo passio er voor op het podium te staan. Anders dan de homo consumens, die zich aangeleerd hulpeloos gedroeg, bemoeit de homo passio zich met wat moet gebeuren en er toedoet. Ze laten zich inspireren door de wereld. Aan hun beschaafde manier van samenleven en samenwerken herken je een hoge mate van tolerantie. Ze leren van elkaar en zien de wereld als leerplek. Ze vertrouwen op wat ze weten en weten waarin ze geloven. Alles staat in dienst van samenlevingsvrijheid, de vrijheid waarnaar ze streven en waar ze hun levensmotto aan ontlenen: ‘Freedom, use it or lose it’. Ze volgen geen politieke ideologie, maar gedragen zich coöperatief anarchistisch, waarmee ze aangeven, dat ze een duidelijke voorkeur tonen voor organiseren zonder overheersing van enig individueel belang.

Fossielen
Als eerste menssoort laat de homo passio weinig fossielen achter. Onder de noemer duurzaamheid ontwikkelden ze een levensstijl, die gebruik maakt van natuurlijke circulaire processen en bouwstijlen. Een typisch homo passio fossiel is dan ook nauwelijks van natuur te onderscheiden en daardoor moeilijk te vinden.

Uitsterving
Het lijkt er op dat deze mensensoort voorlopig geen opvolger heeft.

Zie ook
Eerste geschriften van de homo passio zijn onder andere gevonden op http://www.organisatieactivist.nl

Deze column werd eerder gepubliceerd op http://www.corporatecompassion.nl

Advertenties