Mind of an Anarchist


Staat van ontbinding
11 september 2012, 13:45
Filed under: Geen categorie | Tags: , , , , , , ,

Nog twee dagen tot de verkiezingen van het politieke seizoen 2012. Nog niet eerder waren er zoveel zwevende kiezers. We voelen ons steeds minder verbonden met de ‘volksvertegenwoordigers’. Wanhopig, en zonder veel succes, proberen lijsttrekkers en campagneteams met ballonnen en ijsjes de verbinding met de mensen te herstellen. Het vertrouwen in de Grote Leiders is nog maar nauwelijks aanwezig. Op 12 september stemmen we vooral uit fatsoen en het valse idee dat stemmen een democratisch recht is, dat met veel pijn en moeite verworven is en dus behouden moet worden. Maar waarvoor zouden we eigenlijk stemmen? (Schijn)democratie voor één dag, tot zover reikt onze invloed. In het afgelopen decennium heeft de politiek, uit naam van marktwerking en bezuinigingen, steeds meer invloed van zich af georganiseerd. Zelfs de Koning(in) is tegenwoordig ontkoppeld van het systeem. Veel knoppen om aan te draaien zijn er voor politici niet meer. Ook in de aanpak van de bankencrisis zijn ze met handen en voeten gebonden. Grote landen als Duitsland en Frankrijk maken de dienst uit in politiek Europa en voor het overige is de rol van de overheid allang verschoven naar industriële en bancaire grootmachten, de Global Corporates.

Ik geloof niet in de bevrijding via het stembiljet. Ik hou er niet van als mijn leven verslonden wordt door de grillen van politici. Ik heb liever zelf regie over mijn leven, met alle consequenties van mijn keuzes, zolang ik er maar zelf achter kan staan. En gelukkig zie ik steeds meer initiatieven van mensen, die hetzelfde lijken te denken. Lokale coöperaties voor eigen, duurzaam opgewekte, energie, coöperaties van mensen voor het aanleggen van glasvezelkabel, coöperaties van mensen die met elkaar gratis draadloos internet in het dorp regelen en onlangs werd de Kredietunie Nederland opgericht, een coöperatie van kredietunies, waar ondernemers met en voor elkaar kredietfaciliteiten organiseren, omdat de ‘grote’ banken alleen maar met hun eigen winstjacht bezig zijn. Wij, de mensen, hebben een hoog zelforganiserend vermogen en het wordt steeds makkelijker om dit vermogen toe te passen.

De vrijheid van mensen bestaat in de erkenning en gehoorzaamheid aan natuurlijke wetten. Dat is wat ons verbindt. Wetten en religie worden puur gebruikt voor het organiseren van het eigen belang van enkelen. Het is een vorm van bijgeloof. In een wereld van open en sociale media geloven Wij, de mensen, weer in onszelf. De bankencrisis heeft de bedorven moraal van onze leiders blootgelegd. Het is tijd dat we ons definitief bevrijden van economische exploitatie en politieke en sociale slavernij. De Staat kunnen we daarbij missen als kiespijn. Staten kunnen niet met elkaar samenwerken, mensen wel. En mensen willen elkaar best helpen als dat in alle openheid en eerlijkheid gebeurt. Erg moeilijk is het niet meer. Er is zoveel kennis en kunde onder Ons, de mensen. Grenzen vervagen als we steeds beter in staat zijn die kennis en kunde te mobiliseren voor het belang van de hele gemeenschap. Iedereen!, is het motto, in plaats van alleen de hardwerkende Nederlander of  de goede Christen. De nieuwe verbindingen zijn sterk. Behandel anderen zoals je zelf ook behandeld zou willen worden, in dezelfde omstandigheden. Meer morele principes hebben we niet nodig. Vrijheid komt voort uit de directie actie van maatschappelijk betrokken en onderling verbonden mensen, al dan niet samenwerkend in enige organisatie, en niet onder de noemer van enige politieke partij of ideologisch orgaan. En onze Staat? Die waant zich nog levend, maar verkeert al jaren in staat van ontbinding. Ik gun hem een fijne rustplaats.

Deze column werd eerder gepubliceerd op http://www.organisatieactivist.nl

Advertenties


De Nieuwe Werknemer is Anarchist

In zijn boek ‘Here Comes Everybody’ schreef Clay Shirky dat fundamentele maatschappelijke veranderingen worden gedreven door fundamentele veranderingen in de wijze van communiceren door mensen. Het ontstaan van Internet en de commicatieapplicaties die daarop zijn ontwikkeld bewijzen zijn gelijk. Web 2.0 zet de onderlinge verhoudingen tussen mensen op zijn kop. Tenminste, gezien vanuit het organisatieperspectief. In de wereld van Web 2.0 komt alle zegen niet meer van boven, maar wordt er ‘bottom-up’ georganiseerd. Niet alleen ontstaan er nieuwe vormen van samenwerkingen, maar ook het begrip eigendom krijgt nieuwe betekenis. Open-source systemen vliegen als paddenstoelen uit de grond en ‘Het Nieuwe Werken’ (re-)socialiseert de werker. Oer-anarchist Proudhon zou er blij mee zijn geweest. De door gedachte ontwikkeling naar een vrije samenleving lijkt niet meer te stoppen.

Volgens Proudhon worden economische eigendomsrechten in een vrije samenleving vervangen door gebruiksrechten. Het mag nog gek klinken, ‘ons bier’, maar misschien is het wel dichterbij dan we denken. Denk bijvoorbeeld aan het internet. Niemand is er de eigenaar van, maar je kunt wel bezitter zijn van locaties (pagina’s, blogs, URL’s) op het net, die feitelijk door jou of je organisatie worden gebruikt. Onze koningin riep in haar kersttoespraak de hoon van gebruikers van sociale media over zich af toen ze in haar rede zei, dat sociale media helemaal niet zo sociaal waren en mensen van elkaar zou doen vervreemden. Het tegenovergestelde gebeurt. Toepassingen van Web 2.0 socialiseren als geen andere techniek de samenleving. Miljoenen mensen (her)vinden elkaar via Facebook, MySpace, Hyves, Twitter,LinkedIn en andere toepassingen. En via NING, YouTube, Flickr, Yammer en soortgelijke toepassingen verspreiden en delen ze beelden, documenten en gedachten met een hogere actualiteit dan een reguliere krant of nieuwsbureau aan kan. Inmiddels worden er steeds meer werkplaatsen ingericht op basis van gebruik van sociale media en daarop gebaseerde technieken. De concepten worden verzameld onder de noemer Het Nieuwe Werken. Op basis van het ter beschikking stellen van ruimte, werkplekken, gratis internet en een vernuftig verdienmodel gebaseerd op gebruik en verbruik, lijkt het er op dat deze zaken gemeenschappelijk aan het worden zijn en het onverdeelde eigendom van iedereen. Plotseling is de beroemde uitspraak van Chief Seattle eind 19e eeuw actueel. Tegen de Engelse militaire landveroveraars zei hij toen hem werd gevraagd het grondgebied van zijn stam af te staan: “je kunt de aarde en de lucht niet bezitten…” Je kunt er wel gemeenschappelijk en in goed, gecoordineerd, overleg gebruik van maken.

Mensen organiseren zich in nieuwe samenwerkingsverbanden, associaties van gelijkgestemden, die onafhankelijk willen kunnen werken en zich niet langer meer als loonslaaf op de arbeidsmarkt beschikbaar stellen. Liever zijn ze Zelfstandig In een Netwerk, ZIN-er, en daarmee eigen baas, een prachtige invulling van (arbeiders)zelfbestuur. Het zijn samenwerkingsvormen, die niet in het klassieke rijtje van hiërarchisch georganiseerde juridische ondernemingsvormen: NV, BV, Maatschap en VoF voor komen. De in netwerken georganiseerde zelf(ver)standigen organiseren zich horizontaal, gelijkwaardig, zonder aandelenkapitaal, waardoor ook individuele belangen gelijkwaardig zijn. Er is geen grootaandeelhouder in het netwerk, laat staan een DGA. Voor de coördinatie van gezamenlijke belangen organiseren netwerken zich eerder in coöperaties en federaties. De ‘oude’ samenleving zal deze maatschappelijke vernieuwers uiteindelijk moeten volgen. OrganisatieActivist Harold Janssen vertelt zijn toehoorders al regelmatig dat het managementtijdperk duurde tot 2015.

De ontwikkelingen zijn een wens om als individu vrij te zijn en niet langer als moderne loonslaaf door het leven te gaan. De Nieuwe Werknemer is dus eigenlijk een Coöperatief Anarchist, niet vanuit ideologie (want anarchisme is geen ideologie), maar vanuit een wens om iets te betekenen voor de wereld. Het geeft mij hoop, dat een durende oplossing voor de wereld mogelijk is.